Badając zdobywców medali olimpijskich można całkiem słusznie wyciągnąć wniosek, że zasadniczo każdy człowiek jest w stanie biegać tak szybko, skakać tak wysoko lub podnosić taki ciężar, i o tyle, o ile można to przewidzieć, każde nowo narodzone niemowlę mogłoby dojść do podobnych wyników. Ale samo stwierdzenie tych możliwości nic nam nie mówi o statystyce, prawdopodobieństwie i szansach. Jak słusznie podkreślił Buhler, sytuacja jest prawie taka sama dla samo-aktualizujących się osób. Trzeba nadto zaznaczyć, iż tendencja rozwoju w kierunku pełni człowieczeństwa i zdrowia nie jest jedyną tendencją w istocie ludzkiej. Jak już wiemy z rozdziału u tej samej osoby można znaleźć pragnienie śmierci, tendencje do lęku, obrony i regresji itd. A jednak wiele możemy się nauczyć o wartościach z bezpośredniego badania jednostek wprawdzie nielicznych, ale wysoce rozwiniętych, najbardziej dojrzałych, najzdrowszych psychologicznie, i z badań momentów szczytowych jednostek przeciętnych, momentów, w których przelotnie stają się one samo-aktualizujące się. Dzieje się tak dlatego, że na sposób prawdziwie empiryczny i teoretyczny są one najpełniej ludzkie. Są to na przykład osoby, które zachowały i rozwinęły swe ludzkie zdolności, zwłaszcza te, które określają istotę ludzką i odróżniają ją, powiedzmy, od małpy.