Mania psychotyczna W przeciwieństwie do pacjenta depresyjnego, pacjent maniakalny jest niezmiernie aktywny. Mówi bardzo dużo, nieomal bez przerwy. Śmieje się, krzyczy, śpiewa. Robi wrażenie zbyt radosnego. Jego umysł jest tak czynny, że chory ciągle przechodzi od jednego pomysłu do drugiego. W łagodniejszych przypadkach lub w pierwszej fazie mann człowiek zachowuje się w sposób żywszy niż zazwyczaj. Dużo mówi i często wybucha śmiechem, łatwo wydaje pieniądze. Jego zachowanie seksualne staje się swobodniejsze. Jest to stan hipomaniakalny. Może samoistnie ustąpić lub cofnąć się na skutek leczenia. W przeciwnym razie przechodzi w pełny stan maniakalny. Pacjent maniakalny w sposób widoczny wyraża uwolnienie się od zahamowań. Odrzuca dotychczasowy kod moralny i całym zachowaniem prezentuje postawy, które normalnie są represjonowane. Często zmienia partnerów seksualnych, jest arogancki, zuchwały, ekshibicjonistyczny. Pacjent maniakalny pokonuje bariery moralne, ignorując je całkowicie. Ataki depresji i manii mogą pojawiać się stopniowo lub wystąpić nagle. Trwają od sześciu miesięcy do roku. Najczęściej, choć nie zawsze, powtarzają się. Pomiędzy atakami pacjent na ogół zachowuje się normalnie, czasem nawet przez kilka lat.